Safety first

[fb_button]safety 38858775_s
‘Safety first’ is een hele bekende slogan in veel bedrijven. We denken dan gelijk aan veiligheidsprocedures en persoonlijke beschermingsmiddelen zoals veiligheidschoenen, brillen, en beschermende kleding. Dat gaat over fysieke veiligheid: levens redden en mensen gezond houden. De andere kant van veiligheid is emotionele en sociale veiligheid, en daar gaan we vaak aan voorbij. Dat gaat veel dieper. Dat gaat over: kan ik voelen wat ik voel, en erop vertrouwen dat ik het aan kan? Ben ik veilig in het contact met anderen? Ben ik veilig als ik ergens nee tegen zeg?

Waarom is emotionele en sociale veiligheid zo belangrijk? Onze hersenen hebben ook die veiligheid nodig om optimaal te kunnen werken. Om te leren en om de problemen op te lossen die we in het dagelijks tegen komen, is het nodig dat we ons fysiek, emotioneel, en sociaal veilig voelen. Alleen dan kunnen onze hersenen overschakelen van overleven (vechten, schreeuwen, ons terugtrekken, passief gedrag), en emotionele uitingen (veel aandacht vragen, perfectionisme, schelden/oordelen, anderen uitsluiten), naar leiding geven aan ons eigen gedrag . Als we ons compleet veilig voelen, dan kunnen we onze hersenen optimaal inzetten om doelen te stellen en ze te halen, empatie te voelen en tonen naar anderen, conflicten effectief op te lossen, en na te denken over ons eigen gedrag. Al deze vaardigheden hebben we nodig om succesvol te zijn op het werk, en ook privé.

Hoe kun je nu als leidinggevende, als ouder, of als leerkracht bijdragen aan de emotionele en sociale veiligheid van de mensen waar je verantwoordelijk voor bent? Dat is een heel proces. Maar, je kunt heel eenvoudig starten met het loslaten van oordelen. Becky Bailey, een Amerikaanse psychologe en het brein achter Conscious Discipline zegt over oordelen: “Where there is judgement, nobody is safe”. Waar oordeel is, is niemand veilig.

Een oordeel loslaten heeft te maken met je eigen behoefte achterhalen, en de positieve bedoeling van de ander zien. Achter elk oordeel dat je hebt, gaat een behoefte van jezelf schuil. Bijvoorbeeld: als een collega maar niks van zich laat horen, kan ik denken: “Wat onverantwoordelijk, ik kan nooit op hem rekenen!”. Dan voel ik me geïrriteerd en boos. Als ik in die stemming met mijn collega ga praten, zal het waarschijnlijk geen prettig gesprek worden. Ik kan me ook realiseren dat ik graag antwoord van hem wil, omdat ik mijn project wil afmaken. Vervolgens bedenk ik een positieve bedoeling die achter zijn gedrag kan zitten, bijvoorbeeld: “Hij wil me het antwoord zeker pas geven als hij 100% weet dat het klopt. Hij wil graag kwaliteit leveren”. Als ik me dat realiseer, voel ik me rustiger én mijn collega is veilig. Hierdoor is de kans groter dat het gesprek dat we gaan voeren, prettig verloopt. Do try this at home….

Bedankt dat je de tijd hebt genomen om dit te lezen!

Share

Geef een reactie