Eureka!

Deze keer een gastblog van Ginny, over haar ervaringen na 1 coachgesprek:

Ginny en haar gezin

Het probleem

In maart 2017 wist ik mij geen raad meer met de opvoeding van mijn kinderen. Ik bleef maar schreeuwen en de kinderen bleven maar “dwars doen”. Als ze niet luisterden, gaven ze mij een grote mond of deden gewoon waar ze zin in hadden. Ik was ten einde raad en ik voelde mij, als ik heel eerlijk mag zijn, enorm incompetent als moeder.

In het verleden kreeg ik vaker berichten van Karina omtrent Conscious Discipline maar ik had zoiets van: “Waarom zou ik dit moeten volgen, ik spendeer voldoende tijd met mijn kinderen en ze luisteren redelijk als ik ze wat vraag”. Maar waarom was het nu dan zo anders, wat deed ik nu verkeerd, waarom lukte het mij ineens niet meer? Ik wilde mij niet meer afvragen wat er mis was, een ding was zeker, ik had hulp nodig. Ik wilde niet dat mijn gezin gefrustreerd raakte door deze situatie. We verdienden beter. Ik pakte de telefoon en belde Karina op. Ik kende haar al geruime tijd en voelde mij comfortabel genoeg om mijn compleet verhaal op tafel te leggen.

Het gesprek

Ze heeft mij rustig aangehoord en heeft mij ook wat laten snotteren. Allereerst heeft ze mij wat handige ademhalingstips gegeven, ten tweede heeft ze mij gevraagd om de frustratiemomenten op te sommen. Frustratie heeft namelijk een trigger en ik moest nagaan wat die precies kon zijn. En ja hoor daar kwam de aap uit de mouw. We zijn in januari dat jaar begonnen met de zindelijkheidstraining van de kinderen, dat betekent extra opstaan in de nacht. We wonen best ver buiten de stad (van en naar de stad zijn wij 2 x 1 ½ uur onderweg). We staan vroeg op,  gaan vroeg uit huis  en komen uiteindelijk laat thuis. Wij als ouders zijn na het werk moe, maar ook de kinderen zijn moe en al helemaal met de extra momenten van opstaan ‘s nachts voor de zindelijkheidstraining.

Het resultaat

En toen moest ik het zelf gaan proberen de komende dagen. Het ademhalen hielp heel wat en ik kwam telkens weer in een rustige staat………..maar hoe verder daarna? Ik was niet gewend te onderhandelen, IK was gewend om opdrachten te geven en DE KINDEREN moesten die gewoon opvolgen………..tot het moment dat ze wat ouder werden en hun eigen willetje ten toon begonnen te stellen! En naar onze pech was ook januari dit jaar, naar hun mening, DE IDEALE TIJD om dit te openbaren! Karina hielp ons om ons vaker te verplaatsen in de schoenen van onze kinderen. Dat hebben wij gedaan en dit heeft voor ons gewerkt en werkt tot nu toe redelijk goed:

Bedtijd is van 20:00 teruggebracht naar 19:15. Ik bleef, alsof mijn leven er vanaf hing, vasthouden aan de gedachte dat bij thuiskomst niet alleen mama moe is maar ook zij en dat ze daardoor ook behoorlijk chagrijnig zijn. Tja, in nood wordt men creatief en ik kreeg ineens een EUREKA-moment! Douchen geeft MIJ altijd een opkikker…….misschien werkt dat ook bij hun?!

Ik heb toen 2 grote teilen gekocht (@SRD.30,-) en een liter aan badschuim (@ SRD.8,-) en heb ze in bad gestopt bij thuiskomst. En ja hoor! Dat was niet alleen dikke pret voor hun maar het gaf mij tevens 20 minuten rust om alle boodschappen netjes weg te zetten, eten op te scheppen, slaap kleertjes klaar te zetten en zelfs nog 5 minuten om even uit te kunnen blazen. Na hun badje waren ze weer lekker fris en konden ze er weer dik een uur vrolijk tegenaan tot hun bedtijd. Het zijn de kleine aanpassingen (beetje creativiteit en een investering van SRD.68,- ) die helpen en hele grote verschillen uitmaken!

Thanks for the help Karina!!!

Share

Geef een reactie