Als ik je moet vragen…

Onderstaand gedicht van Frida Kahlo ben ik nu een paar keer tegen gekomen op FB. Vaak met enthousiaste reacties van (vooral) vrouwen. Het gedicht legt een grote misvatting in relaties bloot. Een misvatting die veel onnodig drama kan veroorzaken…

I’m not going to ask you to kiss me
Neither ask for forgiveness when I believe that you have done wrong
or that you have made a mistake.
Nor am I going to ask you to hug me when I need it the most
or to invite me to dinner on our anniversary. I’m not going to ask you to go around the world to live new experiences, much less ask you to give me your hand when we are in that city.
I’m not going to ask you to tell me how pretty I am
even if it’s a lie or that you write me anything nice.


Nor will I ask you to call me to tell me
how your day was or tell me you miss me.
I’m not going to ask you to thank me for everything I do for you,
for you to worry about me when my moods are down
and of course I will not ask you to support me in my decisions.
I’m not going to ask you to listen to me when I have a thousand stories to tell you.
I’m not going to ask you to do anything,
not even to stay by my side forever.
Because if I have to ask you
I do not want it anymore.

Xoxo

Het verlangen

Het gedicht raakte iets in mij, want ik herken het verlangen. Het verlangen naar iemand die je zonder woorden begrijpt. Iemand je liefde geeft zonder dat je erom vraagt, en wel precies op de manier die je op dat moment nodig hebt. Haar laatste zinnen: ‘I’m not going to ask you to do anything…., because if I have to ask you, I do not want it anymore’, daar zit het verwijt in. De pijn. En de grote misvatting die veel relatiedrama veroorzaakt.

Wake up!

De misvatting is dat de ander pas écht van je houdt als hij/zij vanzelf begrijpt of aanvoelt wat er in je omgaat. Wake-up call: Dat is niet waar! Het is jouw eigen verantwoordelijkheid om te ontdekken wat je precies wil of nodig hebt, en ook jouw eigen verantwoordelijkheid om te zorgen dat die behoefte vervuld wordt, bijvoorbeeld door erom te vragen. Of de ander nou wel of niet jouw gevoelens en behoeften kan raden, zegt niks over zijn of haar liefde of betrokkenheid.

Wat wil je nou eigenlijk?

Als je weer eens een keer in een situatie bent dat je vindt dat je partner of iemand anders iets ‘gewoon’ zou moeten weten of doen, check even bij je jezelf: Hoe voel je je? Wat wil je nou eigenlijk precies? Ik heb ontdekt dat ik dat vaak niet eens wist. Ik wist wel dat ik me rot voelde en het moest dan wel zijn schuld zijn. Of hij moest er iets aan doen. En hij moest dan ook maar ‘aanvoelen’ wat hij moest doen. Achteraf vond ik het ongelofelijk: Ik wist zelf niet eens wat ik wou, maar hij moest het wel weten! Hoe oneerlijk is dat? In feite legde ik daarmee de verantwoordelijkheid voor mijn behoeften bij de ander. En die hoort daar niet.

Universele behoefte

Toen ik me hiervan bewust werd, ging ik mezelf vaker vragen: ‘Wat wil je nou eigenlijk, Karina?’, voordat ik de ander ging lastigvallen. Toen ontdekte ik onder de ogenschijnlijk overduidelijke behoefte, in de meeste gevallen een diepere behoefte. Frida’s: ‘Geef me je hand in die vreemde stad’, kan zijn: ‘Dit is allemaal nieuw en spannend; wil je dit samen met mij beleven?’. Een dieperliggende behoefte aan verbinding, aan samen nieuwe dingen ontdekken. Andere voorbeelden van dieperliggende behoeften zijn: liefde, veiligheid, ergens bij horen, authenticiteit, vrijheid enzovoorts. Dit soort universele behoeften kunnen we allemaal hebben, dat maakt het zo herkenbaar. De ander kan zich daar ook makkelijker mee verbinden. Dit maakt de kans groter dat hij/zij je wil helpen om te voorzien in die behoefte.

Stel je vraag!

De ander om hulp vragen om in je behoefte te voorzien, vraagt om jezelf kwetsbaar op te stellen. Je deelt immers een tot dan toe verborgen stukje van jezelf met de ander. Hoe je de vraag stelt, maakt daarbij een wereld van verschil. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‘Ik wil niet dat je me alleen laat’. Dat is meer een opdracht dan een vraag. Daarnaast zegt het de ander niks over de onderliggende behoefte en wat er nou precies van hem of haar verwacht wordt. Effectiever is zeggen hoe je je voelt en wat je precies wél wil. Paint the picture! Bijvoorbeeld: Ik vind het so exciting dat we deze trip samen kunnen beleven: Mag ik nu je hand vasthouden?

Ben je bereid te ontvangen?

De ander om hulp vragen, betekent ook kunnen ontvangen. Ben je bereid de reactie van de ander te ontvangen, wat het ook mag zijn? Het kan zijn dat de ander ja zegt, dan wordt je behoefte op dat moment vervuld. Jippie! En wat als de ander nee zegt? Ben je bereid om dat te ontvangen? En wat betekent dat voor je relatie? Daarover meer in een volgend artikel…

Wil je ook ontdekken wat je dieperliggende behoeften zijn? En hoe je daar het beste om kunt vragen? Geef je dan gelijk op voor het eerstvolgende verlichtingstraject #EHBR-Lite dat start op 29 september. Wil je liever een persoonlijk verlichtingsgesprek? Kijk dan eerst even hier.

#eerstehulpbijrelatieproblemen #ehbr #problemenzijnkadootjes #uitliefdehandelen #relationshipfirstaid

Share

Geef een reactie